Zapewne każdy, kto zetknął się z jakąkolwiek metodyką zarządzania projektami zna cztery podstawowe ograniczenia każdego projektu: czas, budżet, zakres i jakość. Gdzieniegdzie w literaturze obok jakości występują jeszcze zasoby, jednak w ten czy inny sposób przekładają się one na budżet, więc ich wyróżnienie nie jest konieczne. Ograniczenia te składają się w trójkąt ograniczeń, który ma tę jedną cechę, że połączenia pomiędzy poszczególnymi elementami są sztywne i zmieniając jeden z parametrów należy zmienić pozostałe, w przeciwnym razie nie dotrzymamy parametru środkowego.  Innymi słowy, jeśli przy tym samym czasie i budżecie zwiększymy zakres projektu, to będziemy mieć problemy, aby produkty projektu specjalistyczne wykonać z odpowiednią jakością.

Trójkąt ograniczeń stanowi fundamentalną zasadę zarządzania projektem. Można zaryzykować wręcz stwierdzenie, że  zarządzanie projektem polega na utrzymaniu trójkąta ograniczeń w równowadze. Co w praktyce bywa niestety czasem trudne.

Konfiguracja trójkąta ograniczeń może być dowolna. Tak naprawdę ważna jest sztywność połączeń i odpowiednia interpretacja zależności pomiędzy parametrami budującymi trójkąt.

Trójkąta ograniczeń nie da się oszukać. Ja przynajmniej tego nie potrafię. Podczas jednego z prowadzonych przez nas szkoleń uczestnikiem był project manager, black belt SixSigma, osoba z ogromnym doświadczeniem, prowadząca projekty dla wojska. Podczas dyskusji stwierdził, że w projektach wojskowych praktycznie nie występuje zjawisko opóźnień, nawet przy zmianach zakresu projektu.
- Jak to możliwe?  - Przecież trójkąta ograniczeń nie da się ominąć.
- Bardzo prosto.-  Nieograniczone zasoby. A o problemach melduje się po wykonaniu zadania.

Każdemu kierownikowi projektów życzymy, aby w przypadku opóźnień mógł do swojego zespołu dołączyć czekające w gotowości dwa kolejne plutony specjalistów.  W tym wypadku trójkąt ograniczeń również obowiązuje, tylko jeden z boków może mieć nieskończenie dużą długość.